Gitara akustyczno-elektryczna

Celem tego rozdziału będzie nie tylko opis poszczególnych rodzajów gitar. Rozpowszechnione są na ten temat mylne poglądy, nie mówiąc już o zupełnej niewiedzy np. o zróżnicowanej technice gry na instrumentach.

Koncert śmiało można nazwać wydarzeniem muzycznym oraz godnym podsumowaniem mijającego roku – nie jest łatwym zadaniem zebrać na jednej scenie tyle gwiazd, indywidualności i talentów.

Był taki okres w moim życiu, że zaczytywałam się w biografiach muzyków. Z pewnością było to spowodowane moimi "ciągotami" do dźwięków wydawanych przez gitarę basową. Z tym większą radością prezentuję Wam nową publikację Iskier – "Wielką Rock Encyklopedię T. 2 (F–K)"Wiesława Weissa. A dokładnie rzecz ujmując – jej drugi tom. Mnie najbardziej zainteresuje w niej z pewnością dział poświęcony Faith No More, ale to tylko i wyłącznie z dwóch powodów – głos Mike'a Pattona i dźwięk basu. Publikacja jest niestety dość droga, ale czego się nie robi dla rocka?

Boże Narodzenie to okres w którym swoim najbliższym chcemy spełnić najskrytsze marzenia. Jeśli na długiej liście do św. Mikołaja znajduje się nauka gry na gitarze to Ovation Idea zrobi to za nas.

Chris Botti urodził się 12 października 1962 w Portland w stanie Oregon. Miłość do muzyki obudziła w nim matka - pianistka i nauczycielka muzyki. Po skończeniu studiów na prestiżowym Indiana University, przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie współpracował z saksofonistą Hugh Padghamem i trębaczem Woody Shawem. W roku 1990 został zaproszony do zespołu Paula Simona, z którym grał przez kolejne 5 lat.

Mariusz Lubomski tworzy specyficzny rodzaj piosenek o charakterystycznym akustycznym brzmieniu, korzystającej z rytmów bossa nowy, rytmów karaibskich i pieśni cygańskich, klasycznego bluesa z elementami funky, garażowego undergroundu, ostrych rockowych brzmień i piosenek aktorskich, klimatu francuskich kabaretów i nowojorskich klubów jazzowych, songów Weila-Brechta i Toma Waitsa.

"Ambiwalencja" to nowy, pierwszy od lat pełny premierowy program. Krótko mówiąc - znakomity, z odpowiednimi proporcjami liryzmu i autoironii, manifestów własnej niezależności i przymrużeniem oka, z niekłamanymi emocjami a zarazem dystansem do siebie.

Nie od dziś muzycy i muzykolodzy biedzą się nad określeniem pojęcia jazz. Mimo wielu prób, jednoznacznych i ogólnie zadowalających definicji brak, co zresztą wcale nie przeszkadza jazzowi trwać, zdobywać nowe przestrzenie oraz słuchaczy.Co prawda wielki amerykański pisarz, Francis Scott Fitzgerald określił WIEKIEM JAZZU minione stulecie, ale powinniśmy go usprawiedliwić. Nie mógł wszak wiedzieć, że ta muzyka, niepowtarzalne wibracje, a także styl bycia i życia, czyli CAŁY TEN JAZZ (to już z kolei tytuł filmu B.Fosse'a, u nas tłumaczony jako "Cały ten zgiełk"), przetrwają do XXI wieku i będą się charakteryzować ciągłą ekspansją.